Na koffie en ontbijt in de zon gaan we nog snorkelen langs de rotsen. Daar zitten de gebruikelijke visjes en daarnaast ook nog een paar bijzondere zeeduizendpoten die een vis aan het opeten zijn. Er valt altijd wel wat te zien in dit heldere water.
Daarna is het tijd om naar een nieuwe plek te zeilen. Als we de motor proberen te starten, geeft ie een kuchje en verder niks. De startaccu heeft het begeven, maar we moeten hier wel weg! Renzo krijgt de motor gestart op de andere accu’s, maar het gaat moeizaam. We durven de motor niet uit te zetten tot we op de bestemming aangekomen zijn. Het is niet ver naar Astakos, daar kunnen we een nieuwe accu kopen.
In Astakos aangekomen gaan we eerst een nieuwe accu halen bij een pompstation.
Renzo gaat de accu en nieuwe gloeipluggen installeren. Esther, Ray en ik gaan het dorp door voor wat boodschappen en vooral om op een terrasje te zitten. Goede taakverdeling… Als ie er klaar mee is, start de motor nog steeds niet. Het is genoeg geweest voor vandaag en we halen Renzo op om mee te gaan eten. Deze keer hebben we een grote tonijnschotel met van alles erbij. Na het super gezellige en heerlijke eten lopen we terug naar de dinghy. En dan ligt er geen dinghy meer! We weten zeker dat hij goed vast zat, dus iemand heeft onze dinghy gejat. Dat is ongelofelijk balen. Hoe komen we nu bij de boot zonder dinghy, zwemmend is echt niet fijn hier midden in de nacht.
Eerst lopen we langs de kust te zoeken of iemand onze dinghy ergens achter gelaten heeft, maar helaas niets te zien. Er loopt nog een man op de steiger, die we om hulp vragen. Het is een local die zwaar verontwaardigd is dat er een boot weg is van zijn steiger. De grote rib die hij er heeft liggen, zit ook alleen met een touwtje vast. Hij biedt aan om met ons mee te zoeken. We gaan met z’n allen in de rib en scheuren door de grote baai van Astakos, met een zoeklicht op de kant. Als het niet zo’n trieste aanleiding had, was dit echt een gave moonlight cruise. Ondertussen belt hij met de coastguard en zijn netwerk. Hij krijgt nog wat tips binnen waar we achteraan gaan, maar helaas geen dinghy. Na 2 uur zoeken geven we het op en brengt hij ons naar de boot.
De volgende ochtend gaan we met de sup naar de kant. Eerst Renzo en ik voor nog wat spullen voor de motor en de aangifte bij de politie. Aangifte doen lukt nog niet, helaas. Daarna gaan Esther en Ray naar de kant en kunnen wij klussen. Al snel doet de motor het weer, het was alleen nog wat lucht in de dieseltoevoer die eruit moest.
Nu willen wij ook naar de kant, daarom peddelt Ray terug naar de boot. Dan kunnen Renzo en Ray naar de kant en daarna komt Renzo mij ophalen. 2 mensen op de sup, is wel genoeg als je droog wil blijven. Wat een gedoe zonder dinghy!
Na een goede en uitgebreide lunch bij een restaurant op de boulevard willen we terug naar de Equinox. Eerst even overleg. Renzo en ik peddelen eerst naar de boot, dan gaat Renzo terug en haalt Ray op. Dan peddelt Ray terug en haalt Esther op. Het eerste deel gaat goed en ik sta droog aan boord. Als Renzo Ray gaat ophalen, is bedacht dat Esther ook mee kan. Meteen bij de kade gaan ze om. Esther volledig onder water, Ray half en Renzo een beetje. Met 2 gaat echt een stuk droger!
