Samen met de Venturi zeilen we naar Capo Coda Cavallo. Altijd leuk voor de actiefoto’s en filmpjes. Het begint goed, wij zeilen met ruim 7 knopen de baai uit, om vervolgens voor Tavolara stil te liggen. Zo komt de Venturi ook weer op foto afstand. Er komt nog wel een beter fotomoment als de wind meewerkt.
Het anker komt op ongeveer dezelfde plek te liggen als de vorige keer dat we hier waren. Deze keer komt er geen boot achter ons liggen en de zonsondergang is mooi.
De volgende ochtend zien we een zeilboot tussen het kleine eilandje en Sardinië door gaan. Volgens onze kaart is het daar erg ondiep en zijn er rotsen. We denken nog, ‘ze zullen wel weten wat ze doen, het zijn Italianen’. Even later horen we een bonk en zien de boot abrupt stoppen. Ojee, ze weten dus toch niet wat ze doen. Ze proberen nog wat verder te komen, maar ze liggen alleen maar vaster. We gooien snel de dinghy in het water en Renzo gaat met een heel lang touw en snorkelmasker er naar toe om ze van de rotsen te helpen. Het idee is door ze vanaf de masttop schuin te trekken, ze net iets ondieper steken en ze zich weer vrij kunnen varen. Onze dinghy blijkt net niet sterk genoeg, als Cees helpt met de dinghy gaat het beter. Samen trekken ze de boot flink schuin en kan die net weer terug over de rotsen. Pfff, gelukt!
Even later komen ze via de goede weg de baai in en krijgen we een flesje wijn voor de moeite. Zo te horen hebben ze verder geen schade. Volgens hun kaart zou het 2 meter diep moeten zijn. Niet dus, kaarten kloppen niet altijd bij de kust. Er worden wel vaker wat rotsen gemist op de kaart.
Die middag gaan we naar de grot in dat eilandje. De grot is niet zo diep, maar je kan er wel in met de dinghy en is open aan de bovenkant waardoor het licht er mooi doorheen valt.
Ook hier blijven we een paar dagen liggen, deze baai is zo mooi en goed beschut! De Nimrod komt ook in de buurt liggen en elke dag komen en gaan er heel veel kleine motorbootjes, er valt altijd wel wat te zien en beleven. Renzo gaat de mast in om de nieuwe windmeter te monteren, de oude geeft geen signaal meer door. De motorbootjes maken beste golven bij binnenvaren, af en toe wordt hij flink geschud daar boven. Dus zit hij verkrampt in de mast om de oude windmeter weg te halen, nieuwe gaten te maken en de nieuwe te monteren. Blij dat het gelukt is, hij mag naar beneden.
We gaan ook snorkelen bij de rotsen waar die zeilboot op vast liep, de blauwe antifouling zit nog op de rotsen. Vooral waar het dieper wordt zijn echt heel veel vissen en visjes.
Pas als de wind naar noord draait gaan we verder naar het zuiden.
Goed bezig jullie, zowel met helpen als met klusjes 😁