Er komt wat ander weer aan, heel veel wind uit het zuiden. Daarvoor liggen we goed in Capo Coda Cavallo, maar Margette moet ook met het vliegtuig terug naar Nederland. En vanuit deze baai is het wel erg ver lopen. We zeilen weer langs Tavolara richting Olbia en gooien het anker bij Bunthe in Liscia delle Saline, maar het staat ons niet aan. De wind en golven gaan hier gewoon de hoek om en het water is veel minder helder dan we gewend zijn. We kunnen niet eens 5 meter diep kijken. Het anker gaat weer omhoog en we gaan door naar Olbia, de gemeentekade. Voordat we het kanaal van Olbia in kunnen, moeten we de wachten op de veerboten die in en uit gaan. Daar passen wij niet meer bij.
We gaan lekker uit eten in Olbia, restaurantjes genoeg hier met goed Italiaans eten.
Als we ‘s nachts liggen te slapen horen we plotseling ons plexiglazen luikje vallen. Het eerste wat we denken, is dat Suzy ontsnapt is en op rattenjacht op de kant. Renzo rent zonder bril het bed uit en gaat ‘kijken’. Roept dan naar mij, pak jij Suzy daar? Ik zie geen Suzy… die ligt gewoon binnen. Het luikje lag ook binnen… Dan geef ik Renzo zijn bril en concuderen we dat er een onbekende aan boord is geslopen die dacht dat de boot open was. Blijkbaar geschrokken en weg voordat we hem konden zien. Geen fijn idee.
Hè bah, snel weg daar! Mooie foto’s allemaal weer!