Vandaag gaan we naar Messolonghi. In Dioni is er nog helemaal geen wind, maar we heisen alvast het grootzeil achter anker. Het gaat vast wel ergens waaien. Op de motor gaan we weg, en even later hebben we net genoeg wind om te kunnen zeilen. We gaan om Oxia eiland heen, binnendoor verwachten we dat er helemaal geen wind is. Daar zien we ook een hele groep boten met mooie zeilen, die echt aan het zeilen zijn. Bijna uniek hier in de Ionische zee. Dit moet wel een wedstrijd zijn, en dan moeten wij natuurlijk ook mee doen. Al die boten gaan ook richting Messolonghi, dus we kunnen de wedstrijd blijven volgen.
Als we Oxia eiland voorbij zijn, moeten we richting oosten voor Messolonghi en dat is deze keer recht tegen de wind in. De wind neemt toe tot een windkracht 6 midden op het water, bij de kust is het iets rustiger. Het zijn ook flinke golven om tegenin te hakken. Equinox doet het prima op stuurautomaat, we halen het hele veldwedstrijdboten in, ondanks dat we ze allemaal voorrang geven als we in de buurt zijn. Ik ben blij dat ik niet over de reling hoef te hangen om de boot recht te houden.
Bij Messolonghi aangekomen gaan de zeilen naar beneden en moeten we het 3 mijl lange kanaal door motoren. Het is smal tussen de moerassen en ondieptes in. Langs de oevers staan huizen op palen en aanlegsteigertjes. Het doet bijna Aziatisch aan.
We gooien het anker bij de marina in de buurt. Eerst maar eens in het dorp kijken en ergens wat eten. Het is best een aardig dorp, totaal niet toeristisch. Alle terrasjes zijn nog leeg in het dorp, we zijn te vroeg, we besluiten te gaan eten bij een restaurant met uitzicht op de boot. Ze hebben er heerlijke garnalen saganaki. Morgen gaan we met de marina praten over een plek voor de winter.
De volgende dag blijkt een zondag te zijn en dan is er niemand in de haven. We doen wat klusjes op de boot, rommelen wat aan en blijven nog een nachtje liggen.
