Helaas blijven de golven de hele nacht doorgaan, terwijl er nauwelijks wind is. Wegwezen hier, om vervolgens lekker stil midden op zee te liggen. Dat was ook niet de bedoeling…. Na wat gepruts komen we toch in de windbaan terecht en begint de Equinox steeds harder te lopen. Bij 13 knopen snelheid tegen de golven in stuiteren, heb ik er genoeg van en verzetten we de koers zodat we de wind iets meer mee hebben. Zo komen we bij Petalas uit. Een grote baai, waar verder niets is, behalve mooie natuur. Bij binnenkomst steekt een schildpad zn kop omhoog om ons te begroeten.
We blijven een nachtje extra hier liggen, het is hier heerlijk rustig en donker. ‘S nachts zien we miljoenen sterren en de melkweg.
We maken met de dinghy een tocht langs de kust. De geitjes vinden het maar spannend als we dichterbij komen in ons bootje en rennen de rotsen op. De ijsvogeltjes vliegen naar een andere plek als we langs varen. De visjes blijven in grote scholen langs de kust hangen. Die zijn blijkbaar meer gewend.
