Het is nog steeds warm en vrijwel windstil. We zeilen korte afstanden, zodat we op tijd ergens aankomen en het water in kunnen. Het is ongeveer 15 mijl naar Vulcano, maar tegen de wind in is het wat verder varen. Volgens mij zijn wij de enigen die zeilend oversteken, alle andere boten motoren naar het eiland toe. Soms krijgen we zelfs een opgestoken duim van iemand die voorbij scheurt.
Einde middag zijn we bij het eiland, we hebben zelfs een kleine eindsprint omdat de wind wat harder om het eiland waait. De baai die we bedacht hadden, ligt aardig vol zo te zien op een afstandje. We proberen een heel klein baaitje ernaast. Bij het snorkelen naar het anker zie ik dat het anker op het zeegras ligt, dat mag niet. Het zeegras is beschermd op de hele Middellandse zee. Anker weer omhoog en nog een baai verder gaat net iemand weg. We pakken meteen die plek over. Nu ligt het anker goed in het zwarte zand. Daarna vertrekken er nog heel veel boten, plek zat nu. Als het donker wordt komen ineens nog heel veel grote catamarans binnen. Blijkbaar is het wisseldag bij de verhuur en gaan ze meteen hier naar toe.
We blijven nog een dagje liggen. Het is zondag en dan gaan heel veel Italianen met een bootje varen en ankeren en zwemmen op mooie plekken. Hier komt ook een hele vloot aan, ankeren om ons heen en gaan lunchen bij de strandtent voor ons. Het is een hele drukte en ze zijn niet allemaal even handig. En we zien dan ook verschillende bootjes door de hele baai drijven met een anker ergens op de bodem waar ze deze niet neergelegd hadden. Er is genoeg vermaak voor ons. Op de sup peddelen we langs de zwarte rotsen en maken een wandeling als het wat afgekoeld en rustiger is.
