Amaliapoli

Elle dag wordt het warmer en er blijft weinig wind staan. Het is de eerste officiƫle Griekse hittegolf van het seizoen. De voorspelling is dat het gaat eindigen in een flink groot onweer, maar zo ver zijn we nog niet. Vandaag vertrekken we vanuit de Manolia ankerbaai met een spiegelgladde zee, even verderop zien we dat het een klein beetje waait. Alweer tegen, maar dat is juist fijn met de warmte, zo heb je iets meer wind en verkoeling als we zeilen.

Bij het binnenvaren van de golf van Volos staat ondertussen wat meer wind en die hebben we mee richting Amaliapoli. We ankeren recht voor het dorpje waar ook nog een paar andere boten liggen. De dinghy van de Echoes komt langs en we maken even een praatje. Beetje Engels en Frans door elkaar dan snappen we elkaar wel. We spreken af op de kant bij een bar. Gezellig babbelen in ons handen en voeten frans. Daarna eten we de lekkerste souvlaki op de kade.

We blijven nog een nachtje extra ook al is het niet de beste ankerplek. Als er golven uit het noorden komen weerkaatsen ze op de kade en wordt het een beetje oncomfortabel. Als het afgekoeld is, tegen de schemering, maken we een wandeling door het dorp.

We hebben weer afgesproken met Robert en Geraldine van de Echoes, in dezelfde bar. Maar als ik dan allemaal weerlicht zie, word ik onrustig. Terug naar de boot en opruimen. Klaar voor een flinke onweersbui. Even later hebben we veel wind, helaas vanuit noord, maar het anker zit goed, we zien heel veel flitsen en horen gedonder, maar het trekt net langs ons af. Geen regen, geen bliksem, alleen flinke windvlagen. Na een goed uur wordt het weer rustig en zien we alleen nog een spookschip achter ons.