In de baai hebben we een fijn westenwindje, daarom denken we te kunnen zeilen naar Methoni. Het is niet ver, maar zo’n 10 mijl.
Buiten de baai is het zo goed als volledig windstil, dus de motor weer aan en zo gaan we de eerste kaap van de Peloponnesos om. Net achter het fort ankeren we, mooi ondiep en nog wat beschutting van een kademuur.
We peddelen naar het dorp om wat boodschappen te doen en de omgeving te verkennen en zien op een affiche dat vanavond het feest is ter ere van de bevrijding van Methoni in 1825. Leuk, bij wat navraag horen we dat er traditionele dans is en dat de slag bij Methoni wordt nagespeeld en daarbij wordt een bootje in de fik wordt gestoken en wij liggen precies achter dat bootje…
Snel peddelen we terug naar de Equinox en zoeken een ander plekje, in ieder geval uit de vuurlinie vandaan. Daarna weer terug naar de kant en zoeken we een goede plek om te eten en het hele feest bij te wonen. Er zijn ellenlange onverstaanbare toespraken tijdens ons heerlijke diner en daarna wordt er gedanst, allemaal goed te volgen vanuit onze plek.
Dan verhuist iedereen naar het strand en wij er achteraan. Kinderen met fakkels staan op het strand en er wordt een verhaal in het Grieks nagespeeld met een verteller en een paar mannen in bootjes. De essentie begrijpen we… via een list hebben de Grieken de boten van de Turken in brand gestoken en zo vergaat het ook met het bootje dat voor ons lag. Voor een theatraal effect wordt vuurwerk afgestoken vanaf de pier en hebben ze klassieke muziek uit een professionele geluidsinstallatie. Het is een heel spektakel. Dit hadden we niet verwacht toen we vanmorgen uit onze idyllische baai bij Pylos vertrokken.
