We gaan ‘s morgens even in Sigri kijken, Houkje gaat gezellig mee. Het is een authentiek stadje met smalle straatjes, een paar kerkjes, een heel vol folklore museum, een turks badhuis, een windmolen zonder wieken en een kasteel in de steigers. We kunnen er heerlijk in ronddwalen.
‘s Middags besluiten we om nog een nachtje te blijven. De Wahoo gaat morgen door naar het volgende eiland. We hebben nog een afscheidsborrel en daarna gaan we terug naar de Equinox. De wind is, zoals voorspeld, vlagerig en flink toegenomen. Net nadat wij weer op onze eigen boot zijn, zien we dat het anker van de Wahoo los is. Wij denken nog goed te liggen, maar 5 minuten later piept ons ankeralarm ook. We zijn los. Het is inmiddels donker en we hebben geen idee waar we dan het anker moeten gooien. We proberen het nog 1x dichter bij de kust, maar het is niks. We moeten weg… maar waarheen dan…
We gaan gewoon de Wahoo achterna. Weg van de westkust waar de meeste wind is, naar een baai aan de zuidkant waar volgens de beschrijving alleen maar zand op de bodem is. Het is mooi varen met de volle maan.
Een half uurtje later gooien we het anker op goed geluk in het water. Het houdt meteen en we liggen goed. Morgen gaan we de omgeving zien, nu is het stikdonker.